Beeldenstorm met blikjes water door Rieke Veurink
EDE - Het was even gedoe gisteren, bij de opening van Ede uit de Kunst In Beeld. De programmering werd omgegooid, de beamer deed het niet en de kunstmarkt viel bar tegen. Maar: er waren ook leuke dingen.
Vrijdagmiddag vier uur. Het is rustig op het Raadhuisplein. Kunstenaars Jissy Keuenhof en Paul Mopah bouwen hoge toren van drieduizend conservenblikken. Ze doen er een beetje water in om de blikken te verzwaren. Keuenhof zucht: "We zouden nu ongeveer aan de beurt zijn, maar dat was een foutje, het wordt zeven uur."
De medewerker van Buitenzorg zit verveeld achter een ronddraaiende beenham. Zijn tafeltjes ogen spik en span. Er is alleen geen publiek.
Langs de vier kraampjes die samen de Witte Wiefmarkt vormen, loopt een handjevol mensen. In het eerste kraampje zit fotograaf Wessel Sijl. Hij heeft er wel zin in. Maar hij heeft dan ook de hoes van de cd over het Witte Wief gemaakt. Zijn buurvrouw maakt sieraden van leer. En haar buurvrouwen hebben het kostuum van het Witte Wief, dat later vanavond zal verschijnen, ontworpen.
Ze hebben ook een pop gemaakt in een gelimiteerde oplage. Die kun je kopen.
Dan komen we bij de mensen van 's Heeren Loo. Met z'n vijven staan ze achter hun kraam vol kunst van verstandelijk gehandicapten. Prachtige werken, voor een prikkie te koop.
Janneke van de Kaa zit even verderop achter haar bronzen beeldjes. "Ik snap er niks van", zegt ze. "Ze hadden mij verteld dat er hier een kunstmarkt zou zijn. Nou, dit kan ik met de beste wil van de wereld geen markt noemen. Als het niet snel een beetje gaat lopen, wil ik weer naar huis. Ik moest ook nog betalen voor deze kraam."
Gisteravond zes uur. Kinderen stuiteren op en neer op het springkussen en op het terras eten mensen gezellig een broodje beenham. De film begint. Een prachtig werk met professionele acteurs. Alleen: er is weinig van te zien. Het scherm staat tegen de zon in. Af en toe zie je een flard van een Wit Wief, maar dan blijft het dan ook bij.
De optocht begint. Er is een heus Wit Wief dat als een Shakira met lang blond krullend haar in een koets zit. Om haar heen zitten kinderen. Er achteraan lopen kinderen. Sommigen staan in karretjes achter fietsen. We doen twee rondjes, anders lijkt het zo weinig.
Als we terug zijn begint de band The Cloak te spelen. Dit is echt heel leuk, want ze worden begeleid door beiaardier Henny Groen. Gothic in zijn puurste vorm.
Tijd voor de beeldenstorm. Keuenhof deelt tennisballen uit aan de kinderen. Die beginnen als bezetenen te gooien. In eerste instantie gebeurt er niets. Petje af voor de constructie van de torens. Maar toch. Eén voor een storten ze neer. Met een hoop kabaal en vooral erg veel water. De kinderen vinden het geweldig. Ze blijven maar gooien. Ook als er van de torens niet meer over is dan een berg afval. Moeders lopen naar de blikken en bouwen er nieuwe torens van. Ondertussen zoeken de kinderen de ballen bij elkaar om overnieuw te beginnen. En de band speelt verder.
